yazmak!

yazmak yazmak yazmak.. beni rahatlatan bişey biliyorum. ve illa ki bişeyi de mükemmel yapmak zorunda olmadığımın farkına varınca daha da kolaylaşıyor bu rahatlatıcı eylem. sonuçta olan olmuş biten bitmiş.. herkesi bişeylerden soğutabilecek durumlar olabilir.. ama ısınır gibi gözükürken de başlamayacağım işte diye inat etmek niye ki! saçmalık işte. yazacağım & yazmaya devam edeceğim. hatta nefesim yerine gelmişken, anksiyetemi ilaçsız falan yenebilmişken daha da rahatlamanın bi sakıncası yok bence :) güzel bişey insanın içindekileri dökmesi. öfkeye gelince: kendine ya da bi başkasına kızgınlık dyulan şeyler olabilir. bunları yazıp yırtıp atmak da işe yarar. Bir kez yapabildim daha.. .çok kereler önerdiler bana: annem & abim bu düşünceleri yazıp yırtmanın işe yaradığını. ama sanki kıyamıyorum yazdıklarıma. yine de saçmalarken rahatça fütursuzca yazarsam yırtıp atmak daha kolay oluyor. yırt at gitsin işte saçmalıkları. pofff uçup gitsin düşüncenin gücü. hakkaten kendi düşüncelerime körü körü inanıp onların beni yönettiği düşüncesine karşı koymak tam benlik! isyankar ayşe artık kendi kendine olumsuz self hipnoz yapmaktan vazgeçti.. nedense yıllarca yapmışım. kendimi acımasızca eleştirip "tu kaka" demişim.. uzun zamandır pozitif hipnoz için fırsat kolluyordum. neyse ki o "mood" geldi & gitti. neredeyse 5 aydır hiç bir ilaç içmeden kendime gelmek güsel.. hoş dideral'e devam ama kalbim iyice rahatlasın azaltarak onu da bırakıcam. oooh bu süreçte gelsin yazılar gitsin yazılar :) mis misssss