günlük..

evet günlük.. günlük tutmak ya da yazı yazmak-şiir yazmak.. bunlar küçükken çok sevdiğim şeylerdi. bir şekilde her ikisinden de soğumuştum zamanında. bir günlük travması ardından kayahanın yapış yapış şarkı aralarına sıkıştırdığı şiir okumaları bu soğumanın nedenleri olabilir. şimdi daha bi kendimi tanıma durumlarındayım sanırım... hala da devam edecek belki ölünceye dek kimbilir. belli bir yaştan sonra insan daha bir kendi istediğince yaşamaya çabalıyo. engellerle karşılaşsa da. daha fazla yazıyor, müzikle daha içiçe olup vitray vb gibi sanat sporla ilgilenmek bana iyi geliyor. sanırım günlük stresleri hemen eritebilmek için bunlar ilaç gibi geliyor. bugün uzun zamandır -belki bir 20 gündür- olduğu gibi erkenden kalktım. Gün doğumundaki muhteşem gökyüzüne baktım ve nefessiz uyanmadığım bir gün olduğuna şükrederek neşeyle devam ettim. Ta ki aile hekiminden çıkıncaya dek.. bikaç talihsiz olay olsa da sonunda mezzo'da beethoven'ın 5.konçertosunu açtım. inanılmaz iyi geldi. sonra facebook'ta bi dolu arkadaşımı görünce onlar da iyi geldi. sonra sanırım okumak çok çok iyi geliyor.. şimdi de bavul hazırlamak, Ankaramda olacağımı bilmek & yolculuk keyfi..bilemiyorum artık amaçsız olmak ama süreçten keyif almak iyi geliyo..çok şükür ki iyi gelen şeyler çok.. olumsuz durumları olumluya çevirmek bi zanaat belki..bir başlangıç belki de sonrası olumsuza hiç geçmemek olabilir mi? ütopik elbette ama çabuk sinirlenmemek & sakin kalabilmek de başarılabilecek bişey benim için. sabırlı oldukça herşey mümkün..çünküüüüüü...........kendimi sewiyorum :)